Αριστείδης Κάντας

Εκδόσεις Οδυσσέας, 1990
Αρ. σελίδων 208
Μυθιστόρημα

Στο εξώφυλλο έργο του ζωγράφου Σπύρου Αλαμάνου

Θέμα

Η παγίδα της τεχνολογίας.

Αν και κυκλοφόρησε το 1990, που μόλις είχε ξεκινήσει η εφαρμογή των υπολογιστών, το βιβλίο περιγράφει έναν κόσμο που παγιδεύεται και αυτοπεριθωριοποιείται από την τεχνολογία και τους υπολογιστές.

Υπόθεση

 Το έργο περιγράφει ένα ζοφερό κόσμο που όλα είναι αυστηρά ρυθμισμένα. Παντού υπάρχουν όρια και κανόνες και όποιοι δεν τους τηρούν οδηγούνται στο Περιθώριο της πόλης.
Η πόλη, που αναπτύσσεται κυκλικά σε ομόκεντρους δακτύλιους, αφήνει τους τριάντα εννέα κεντρικούς δακτύλιους (όσοι και οι δακτύλιοι των πρώτων δισκετών των υπολογιστών) για λογαριασμό του Περιθωρίου.
Εκεί στο Περιθώριο, που βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, οδηγούνται όποιοι δεν πειθαρχούν. Ζουν ελεύθεροι, πλην όμως, κατά κανένα τρόπο δεν μπορούν να παρανομήσουν γιατί παντού υπάρχουν κάμερες, μικρόφωνα και συστήματα ασφαλείας που τους παρακολουθούν. Εξ άλλου, έχουν εμφυτευμένο μέσα τους το κωδικό μαγνητικό τους σήμα που σε κάθε στιγμή δείχνει τη θέση τους.
Στο Περιθώριο στέλνονται πόρνες, αλκοολικοί, ναρκομανείς ληστές και αμφισβητίες της ιδέας και της ευνομίας της πόλης. Ιδιαίτερα για τους αναρχικούς και όσους δεν πειθαρχούν ακόμη και μέσα στο Περιθώριο τους επιφυλάσσεται η τιμωρία του απομαγνητισμού, μια διαδικασία που σαρώνει όλες τις εγγραφές του νου τους. Στη συνέχεια, οι απομαγνητισμένοι, ακολουθώντας τη διαδικασία της ανάπλασης, δέχονται νέες εγγραφές, σύμφωνες με τις επιταγές της πόλης.
Ο Αλέξης που είναι αναρχικός της πόλης συλλαμβάνεται και στέλνεται στο Περιθώριο. Η Μαρία, συντρόφισσα και ερωμένη του Αλέξη, μπαίνει τεχνηέντως μέσα στο Περιθώριο με σκοπό να ερευνήσει την τύχη του. Εκεί διαπιστώνει πως ο Αλέξης έχει πλέον απομαγνητιστεί, έχει μετονομαστεί σε Ευταξία και έχει υιοθετηθεί από ένα ζευγάρι Περιθωριακών…